പിന്നെയും വന്നു,
പിന്കഴുത്തിലൂടെ
മുകളിലേക്കരിച്ചു കയറി
ഒരു നോവ്
പതുക്കെ പതുക്കെ
ഒന്നില് തുടങ്ങി
മറ്റൊന്നിലേക്കു വ്യാപിച്ചു
ഞരമ്പുകള് തോറും
ഈ
വേദനയല്ലാതെ
മറ്റൊന്നുമില്ല
കാലങ്ങളായി കൂട്ട്...
ക്ഷണിക്കാതെ എത്തിയ
കാമുകനെ പോലെ
പതുങ്ങി വന്നു
എന്നിലാകെ പടര്ന്നു കയറും
ഓരോ ഞരമ്പ്കളിലും
വ്യാപിച്
എന്നെ തളര്ത്തി ഉറക്കും
അകം കരഞ്ഞു
പോള്ളിയടര്ന്നു
മരിക്കുമ്പോഴും
പുറം
തെളിഞ്ഞു ചിരിച്ചു
നടന്നു....
വെറുതെ.....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ