ഇടനാഴികള്‍


ശബ്ദത്തിന്റെ ജാലകങ്ങള്
അടച്ചു വെക്കുന്നു
എന്ന് മാത്രം

രണ്ടു വിളക്കുകളുടെ പ്രസരണം
കെടുത്തി കളയുന്നു
അത്ര മാത്രം

വാര്ത്തകളെ നുണ കളാക്കി
ഹൃദു ഭേദങ്ങള്‍ ക്കൊപ്പം
തിരിച്ചയക്കുന്നു

ഒന്നു പുറത്തിറങ്ങാനുള്ള
തോരയെ
നിങ്ങളറിയാതെ ........

പിന്നെ
എന്തിനാണ് അമ്മെ ..
ശൂന്യതയിലെ യീ നില വിളിയും
ഭയവും .....?

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

എന്നെക്കുറിച്ച്

എന്റെ ഫോട്ടോ
കവികളും കഥയെഴുത്തുകാരും ചിത്രകാരന്മാരും , വിഭാവനയുടെ തുലാസിലിട്ടു തൂക്കിയെടുക്കുന്ന പുനര്‍ജ്ജനികളെ ... ആയിരം ആയിരം വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകളില്‍ നിറഞ്ഞാടാന്‍ എന്റെ ഭാവന നിന്റെ ഹൃദയത്തെ ചൂഴ്ത്തിയെടുക്കും .. എന്റെ പദങ്ങളില്‍ എന്റെ ചായങ്ങളില്‍ എന്റെ കവിതകളില്‍ കൃത്രിമമായി നീ പുനഃ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും .... സത്യ സന്ധതക്കുമേല്‍ പൊതിയുന്ന കനത്ത ആവരണം എന്നെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കാന്‍ , അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്ന ആ ആവരണം പൊട്ടിച്ചെറിയണമെന്നുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവും പേറി തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത ഒരു ജനതയ്ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഒരു വലിയ ഭാരമായി, ഒടുങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവുമായി ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു ...അര്‍ഷിദ

ബ്ലോഗ് ആര്‍ക്കൈവ്

Blogger പിന്തുണയോടെ.