പണ്ഡിതന്‍



താര്‍ക്കികനും പ്രസിദ്‌ധനുമായ ഒരു പണ്ഡിതന്‍ ഒരിക്കല്‍ നസറുദ്ദീന്‍ മുല്ലയെ ഒന്നിരുത്തണമെന്നു നിശ്ചയിച്ചു. അദ്ദേഹം വാദപ്രതിവാദത്തിലേര്‍പ്പെട്ട്‌ ഹോജയെ മുട്ടുകുത്തിക്കാന്‍ പദ്‌ധതി തയ്യാറാക്കി.
പണ്ഡിതന്‍ ഹോജയെക്കണ്ട്‌ വാദപ്രതിവാദത്തിന്‌ മുന്‍ കൂട്ടി സ്ഥലവും സമയവും നിശ്ചയിച്ചു. ഹോജയുടെ വീടുതന്നെയാണ്‌ വേദിയായിതിരഞ്ഞെടുത്തത്‌.
പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച ദിവസം കൃത്യസമയത്ത്‌ പണ്ഡിതന്‍ പരിവാരങ്ങളുമായി ഹോജയുടെ വീട്ടിലെത്തി. അപ്പോള്‍ ഹോജ വീടിന്റെ കതകും ജനലുമെല്ലാം ഭദ്രമായടച്ച്‌ സ്ഥലം വിട്ടിരിക്കുന്നതാണു കണ്ടത്‌. പണ്ഡിതനു കലികയറി. അയാള്‍ ഒരു കാര്‍ഡ്ബോര്‍ഡില്‍ "വിഡ്‌ഢി" എന്നു വലിയ അക്ഷരത്തില്‍ എഴുതി ഹോജയുടെ വീടിനുമുന്നില്‍ തൂക്കിയിട്ടു.
കുറെകഴിഞ്ഞ്‌ ഹോജ വീടണഞ്ഞപ്പോള്‍, തന്നെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട്‌ മുന്നില്‍തൂങ്ങുന്ന വിഡ്ഢി എന്ന ബോര്‍ഡാണ്‌ കണ്ടത്‌.
ഉടനെ ഹോജ പണ്ഡിതന്റെ അടുത്തേയ്ക്കോടി.
പണ്ഡിതനെ കണ്ടപാടെ ഹോജ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ക്ഷമിക്കണം മഹാത്മാവേ. സത്യത്തില്‍, ഞാന്‍ അങ്ങയുമായി സമയം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്‌ മറന്നുപോയി. ഇപ്പോള്‍ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍, വീടിന്റെ മുന്നില്‍ അങ്ങയുടെ പേര്‌ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോഴാണ്‌ കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത്‌

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

എന്നെക്കുറിച്ച്

എന്റെ ഫോട്ടോ
കവികളും കഥയെഴുത്തുകാരും ചിത്രകാരന്മാരും , വിഭാവനയുടെ തുലാസിലിട്ടു തൂക്കിയെടുക്കുന്ന പുനര്‍ജ്ജനികളെ ... ആയിരം ആയിരം വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകളില്‍ നിറഞ്ഞാടാന്‍ എന്റെ ഭാവന നിന്റെ ഹൃദയത്തെ ചൂഴ്ത്തിയെടുക്കും .. എന്റെ പദങ്ങളില്‍ എന്റെ ചായങ്ങളില്‍ എന്റെ കവിതകളില്‍ കൃത്രിമമായി നീ പുനഃ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും .... സത്യ സന്ധതക്കുമേല്‍ പൊതിയുന്ന കനത്ത ആവരണം എന്നെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കാന്‍ , അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്ന ആ ആവരണം പൊട്ടിച്ചെറിയണമെന്നുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവും പേറി തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത ഒരു ജനതയ്ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഒരു വലിയ ഭാരമായി, ഒടുങ്ങാത്ത ആഗ്രഹവുമായി ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നു ...അര്‍ഷിദ

ബ്ലോഗ് ആര്‍ക്കൈവ്

Blogger പിന്തുണയോടെ.